Liefde voor textiel

Ben Jessie, geboren in 1944 en getrouwd met Peter mijn allerliefste en trouwste supporter. Wij hebben drie kinderen en twee kleinkinderen.
Sinds 1999 geef ik cursus in verschillende handwerktechnieken, mijn specialisatie is
Hardanger, Ajour en Kruissteek borduurwerk (Merklappen ontwerpen). Het werken met naald en draad had al vroeg mijn belangstelling. Als kind speelde ik niet met poppen maar ik maakte er kleertjes voor. Als coupeuse heb ik gewerkt voor een dames modezaak, door chronische rugproblemen moest ik hiermee stoppen.Het werken met naald en draad, verzamelen van antiek textiel, oude handwerk materialen, mijn tuin op zes hoog,en natuurlijk de club zijn mijn grootste passies. Inmiddels zijn we uitgegroeid tot een gezellige club, we komen 4x per maand bij elkaar in een mooie ruimte aan de rand van de stad
In deze blog zal ik laten zien wat er zoal gemaakt wordt.
Reacties ontvangen zou ik heel leuk vinden !










woensdag 23 januari 2013

Souvenir de ma Jeunesse

De Souvenir de ma Jeunesse is een meterslange doek in dit geval 4 meter, er zijn souvenirs die wel 8 tot 10 meter lang zijn. Het zijn verschillende stekendoeken gemaakt door meisjes meestal rond de leeftijd van 10 jaar aan het begin van de vorige eeuw. Het meisje moest om de juiste opvoeding te krijgen al vroeg naar kostschool, gesprekken op school moesten ook meestal in het Frans gevoerd worden. Om de meisjes te ontwikkelen tot beschaafde vrouwen, vond men het belangrijk dat er uitgebreid onderwijs werd gegeven in "nuttige handwerken".
Meestal werd de stekenlap gemaakt onder leiding maar na schooltijd, in het lesrooster was geen plaats voor het handwerken en werd het vak naar de avonduren verschoven. Om klassikaal les te kunnen geven werd meestal gekozen voor een proeflapje, eenvoudige handgrepen zoals het vasthouden van de naald en de regelmaat van borduren. De moeilijkheidsgraad werd langzaam opgevoerd, naden en zomen en in de laatste fase de naam van het meisje met letters in Frans borduursel. Soms lagen van het begin tot het einde wel 3 jaar, want er werd veel waarde gehecht aan orde en netheid.
In deze jachtige tijd bestaat er nauwelijks aandacht om met zoveel tijd en geduld een aaneenschakeling van nieuwe technieken onder de knie te krijgen. Maar opvallend is dat het enthousiasme voor borduren de laatste jaren flink is toegenomen, en er groepjes zijn ontstaan onder wel of niet deskundige begeleiding met proeflapjes te maken en deze tot een PRONKROL te vormen. De lappen worden dan met tussenzetsels aan elkaar genaaid, gehaakt, op tule geborduurd of andere mooie randen en dan gevoerd met stof om de achterkant te bedekken.
De volgende foto's zijn van de souvenir gemaakt door Maria Claes in 1908 op 10 jarige leeftijd in Enternat Esschen en is in mijn bezit.


















14 opmerkingen:

  1. Ooohhhh en Aaaahhh, wat zijn ze toch schitterend die pronkrollen Ik kijk er altijd met zo veel plezier naar. Wat een waardevol bezit!
    Ik ontdekte ineens dat ik niet bij jou als volger stond, (gek hoor)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een mooie rol, Jessie. Een kostbaar bezit! Dank voor je uitleg, zo'n stukje geschiedenis vind ik altijd heel boeiend.
    Groetjes,
    Paula

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Als ik jouw schitterende lap zie, dan krijg ik spijt van alles wat ik ben kwijt geraakt! Ik zat op school bij de nonnen en leerde eerst alles met de hand voordat je met de naaimachine aan de slag mocht, maar al die lapjes, met splitten, ingezette stukken, knoopsgaten en andere technieken zijn weg, wat zou ik die nu graag verwerken in een Souvenir! Misschien ga ik er toch nog eens een keer aan beginnen, tenslotte jong geleerd, oud gedaan! Bedankt voor de prachtige foto's, groetjes
    Lida

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Lida, ik was ook bij de nonnen op school ook ik heb heel veel van deze lapjes gemaakt.Mijn moeder bewaarde alles op zolder,zij is op 67 jarige leeftijd plotseling overleden.De vriendin van mijn vader heeft alle troep zoals zij het verwoordde weggegooid.

      Verwijderen
  4. Wat een voorrecht deze pronkrol te mogen bezitten.Blijf ze koesteren.M.H.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Een wonderschoon bezit Jessie.
    Lieve groet.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een kunstwerken!!! Daar valt je mond toch van open als je ziet op welke leeftijd men dit maakte. Ongelooflijk mooi! Daar moest opnieuw meer aandacht aan worden besteed in de scholen.
    Groetjes, rita.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een juweel!
    Wat een werk en wat een geduld moest zo'n meisje hebben, maar wel met een schitterend resultaat!
    Een "Souvenir de ma jeunesse" of te wel een "Pronkrol" heb ik in de jaren 70 via mijn vrouw leren kennen toen zij de opleiding NS (naaldsierkunst) volgde.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Meer dan honderd jaar oud en zo (nog) zo mooi. Zoveel technieken en... en... en.... Geniet er nog lang van!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Dat is een prachtige rol, heel bijzonder om er één te hebben.
    Fijn dat wij 'm hier mogen bekijken. Groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heel bijzonder om zo'n werkstuk in je bezit te hebben!
    groetjes, Marianne

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dag Jessie,
    Wat heb je een leuek blog en wat maak je mooie dingen!
    Ben je net gaan volgen...
    Ik heb ook een blog, iets anders dan jij, maar zou het leuk vinden als je mij ook wilt volgen.
    Graag hoor ik van je!
    Groetjes Wanda

    BeantwoordenVerwijderen
  12. O Jessie wat prachtig! Wat een schitternd stuk antiek borduurwerk. Bedankt dat je het aan ons hebt laten zien. Liefs en groeten, Nienke

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat een prachtige werkstukken zijn dat. en dat gemaakt door zo'n jong meisje.En wat een weelde om dit in je bezit te hebben.

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...