Liefde voor textiel

Ben Jessie, geboren in 1944 en getrouwd met Peter mijn allerliefste en trouwste supporter. Wij hebben drie kinderen en twee kleinkinderen.
Sinds 1999 geef ik cursus in verschillende handwerktechnieken, mijn specialisatie is
Hardanger, Ajour en Kruissteek borduurwerk (Merklappen ontwerpen). Het werken met naald en draad had al vroeg mijn belangstelling. Als kind speelde ik niet met poppen maar ik maakte er kleertjes voor. Als coupeuse heb ik gewerkt voor een dames modezaak, door chronische rugproblemen moest ik hiermee stoppen.Het werken met naald en draad, verzamelen van antiek textiel, oude handwerk materialen, mijn tuin op zes hoog,en natuurlijk de club zijn mijn grootste passies. Inmiddels zijn we uitgegroeid tot een gezellige club, we komen 4x per maand bij elkaar in een mooie ruimte aan de rand van de stad
In deze blog zal ik laten zien wat er zoal gemaakt wordt. Kijk ook eens op mijn de oude blog daar staan ook nog leuke berichten.
jeshardangerblogspot.nl
Reacties ontvangen vind ik heel leuk!











zondag 9 februari 2014

SAL randen week 6


De twee randen voor week 6 zijn klaar, volgende week zal mijn bericht een dag later verschijnen, want op zaterdag hoop ik mijn 70e verjaardag te vieren.
Op zondag halen we mijn jeugdvriendin voor een dagje naar ons toe, wij waren vroeger heel erg close, door haar huwelijk was de vriendschap verwatert (haar echtgenoot is inmiddels overleden). In november hoorde ik dat zij was opgenomen in een verzorgingshuis op een gesloten afdeling. Zij heeft een zeldzame vorm van dementie die maar 800 mensen in Nederland hebben, achteraf vallen veel puzzelstukjes op hun plaats wat betreft haar gedrag. Ben meteen naar haar toe gegaan en het weerzien was erg emotioneel, gelukkig is zij niet vergeetachtig. De vriendschap is weer als vanouds en ik zal haar geregeld opzoeken, we hebben heel wat jaartjes in te halen en hebben nog genoeg gespreksstof. Ik zag haar alleen nog maar bij haar moeder, deze is vorige week 93 jaar geworden en verblijft ook in een verzorgingshuis (zij lijdt ook aan dementie) gelukkig herkent ze me nog, zij was als een 2e moeder voor mij.
Het weerzien met mijn vriendin heeft me heel diep geraakt als je ziet dat zij op een gesloten afdeling verblijft en je zelf nog midden in het leven staat dan moet je heel dankbaar zijn en genieten van elke dag. Ik heb een goed gesprek met haar dochter gehad zodat ik weet hoe ik met haar om moet gaan.
Dus lieve mensen tot de volgende week, lieve groet Jessie.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...