Liefde voor textiel

Ben Jessie, geboren in 1944 en getrouwd met Peter mijn allerliefste en trouwste supporter. Wij hebben drie kinderen en twee kleinkinderen.
Sinds 1999 geef ik cursus in verschillende handwerktechnieken, mijn specialisatie is
Hardanger, Ajour en Kruissteek borduurwerk (Merklappen ontwerpen). Het werken met naald en draad had al vroeg mijn belangstelling. Als kind speelde ik niet met poppen maar ik maakte er kleertjes voor. Als coupeuse heb ik gewerkt voor een dames modezaak, door chronische rugproblemen moest ik hiermee stoppen.Het werken met naald en draad, verzamelen van antiek textiel, oude handwerk materialen, mijn tuin op zes hoog,en natuurlijk de club zijn mijn grootste passies. Inmiddels zijn we uitgegroeid tot een gezellige club, we komen 4x per maand bij elkaar in een mooie ruimte aan de rand van de stad
In deze blog zal ik laten zien wat er zoal gemaakt wordt. Kijk ook eens op mijn de oude blog daar staan ook nog leuke berichten.
jeshardangerblogspot.nl
Reacties ontvangen vind ik heel leuk!











dinsdag 9 januari 2018

Wat wordt het nieuwe jaar.

Als ik dit schrijf zitten we alweer een week in 2018, er zijn weer allerlei plannen wat ik wil maken, ten eerste nog enkele delen voor de pronkrol. Dit jaar zijn we in Mei 50 jaar getrouwd, dus een klein merklapje als herinnering moet zeker. Het afgelopen jaar is het hardanger tafelkleed eindelijk af gekomen, de foto's zijn naar Amerika opgestuurd, ik wacht gewoon af. Het jaar 2017 heeft mij flinke tegenslagen gebracht wat betreft mijn gezondheid, het begon met een aanval van draaiduizeligheid, hier heb ik drie maanden last van gehad. Daarna werd er een nekhernia en een carpaal tunnel syndroom geconstateerd, de hernia steekt af en toe de kop op, de pols zal toch waarschijnlijk een operatie worden. Er is een injectie in gekomen maar deze is inmiddels uitgewerkt. Maar het vervelendste komt nog, de laatste vier maanden heb ik al drie keer trombose in mijn linkerbeen gehad. Dit zat er aan te komen, want ik heb al lang een zeldzame bloedziekte waarvoor ik elke zes weken een aderlating moet laten doen in het ziekenhuis.Dit is omdat mijn lichaam ongecontroleerd bloed blijft  aanmaken. Mijn vader had dit ook, dus ik weet wat mij te wachten staat. Heb nu een steunkous en antistolling, deze moet ik de rest van mijn leven nemen.
Maar ik ga gewoon weer verder, bij de pakken gaan neer zitten helpt ook niet.
Voor mijn rol ben ik nu begonnen met een lapje van Marken, voor het huwelijksfeest ben ik nog aan het plannen wat erop komt.
Hier zie je het begin van het lapje voor Marken.


Hopelijk kan ik deze week ook aan het merklapje beginnen, het idee zit in mijn hoofd, misschien kan ik over een week wat laten zien!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...