Eindelijk

De laatste maanden kwam er gewoon niets uit mijn handen, het begon met het Marker borduurwerk waar ik niet tevreden over was. Wat ik had  opgetekend verdween tijdens het borduren, resultaat dat ik niet precies kon werken. Na lang beraad ben ik ermee gestopt, het moet je wel voldoening geven en dat was het niet meer. Maar ik heb toch weer wat gemaakt, een van onze zonen gaat volgend jaar in het huwelijk treden. Ze wilden heel graag een kussentje voor de ringen van Hardanger, dat vond ik natuurlijk fijn om te maken, zover is het nu.

Nu is het nog wachten op de datum, deze komt in het midden, dan een lint voor de ringen en wordt er een mooi kussentje van gemaakt. De namen zijn met kleine kraaltjes geborduurd, nu het zal wel nog even duren want ze moeten nog alles plannen.

Begin September kreeg ik een afschuwelijk bericht van Marian een van de leden van mijn club, ze  heeft een tumor in de rug met overal uitzaaiingen. Inmiddels heeft ze 28 bestralingen en een behandeling met heet water achter de rug. Ik weet niet wat deze behandeling doet, hiervoor is ze 6 x naar Rotterdam moeten reizen met de taxi. Ze grijpt elke behandeling aan maar het gaat niet goed met haar, we moeten maar hopen op een wonder. Haar ziekte heeft natuurlijk een grote impact op iedereen die haar kan want ze is altijd positief. Marian van hieruit heel veel sterkte we leven allemaal met je mee.

Onderstaand de foto's in September gemaakt ze stonden op mijn telefoon en het kostte wat moeite om ze te plaatsen

Dit is de uitgang, alles is hier zo mooi en goed verzorgt het is voor mij altijd een uitje en puur genieten. Dit was dan najaar 2019 met prachtige najaar bloeiers, als je goed kijkt zie je in de kas de vlinders op de bloemen zitten. Zo mooi !

Inmiddels zitten we alweer ver in December en mijn tuin is winterklaar. Alles is gesnoeid de zomerbloeiers zijn opgeruimd, alle vijgen zijn weg, ze waren veel te hoog en onderom kaal. Natuurlijk staan er stekken klaar voor het volgend jaar met weer met nieuwe ideeën.

Ben nu begonnen met een loper voor de salon tafel, in mijn volgend bericht zal ik hier wat van laten zien.

Mislukken is zoveel beter, 

dan nooit proberen.

Vervolg van De Schatten van Simpelveld

Zo was het klooster vroeger.

Dit was de kamer waar Clara Fey verbleef in haar laatste levensjaren.

In deze stoel is ze overleden, linksboven lag haar hoofd toen ze haar laatste adem uitblies.

(waar kaartje is bevestigd)

Zalig verklaring links Clara.

Wassen beeld van non die de wassen beelden is aan het bewerken.

Kribbe met wassen beelden kerstgroep

Nu komen afbeeldingen van het interieur van het ouderlijk his van Clara Fey.

Altaar Kapel

Museum - de Schat van Simpelveld

Eindelijk weer nieuws van mij, inmiddels alweer 3 maanden verder. De onderzoeken en scan hebben uitgewezen dat ik een dubbele nekhernia en het Carpaal tunnel syndroom aan mij rechterhand heb. Op 29 oktober wordt ik geopereerd aan mijn hand, de chirurg denkt dat ik dan ook van de pijn aan nek en schouders af ben, ik hoop echt dat dit waar is. Vorige week zijn we met een groepje naar het Museum in Simpelveld geweest, dit stond al maanden op mijn lijstje. Wat een prachtige expositie, we hebben volop genoten!
In het Limburgse heuvelland midden in de regio Parkstad vindt u het Museum de Schat van Simpelveld. Dit is gehuisvest in een monumentaal kloostergebouw en toont een riante kunstcollectie van zeer verfijnd borduurwerk uit de negentiende en de twintigste eeuw. Dit behoort tot de absolute top van de wereld. Daarnaast is er een schitterende collectie schilderijen, gouden kelken, wassen beelden en middeleeuwse sculpturen en krijgt u een kijkje in het kloosterleven van begin twintigste eeuw. Van 1875 tot 2012 was de congregatie van de Zusters van het Arme Kind Jezus gevestigd in het klooster Huize Loreto.
Clara Fey, stichteres van de congregatie was de dochter van een welvarende textielfabrikant in Aken. Zij zag de gevolgen die de industriële revolutie had op de kinderarbeid. De meeste werknemers waren jonger dan 12 jaar. Clara, en later ook de congregatie zag het als haar roeping om deze kinderen te helpen.
Clara Fey werd in 2018 zalig verklaard. Het museum staat uitgebreid stil bij haar opmerkelijke leven en de mensen die haar omringd hebben. Gelovige en ongelovige mensen worden nog altijd door haar geïnspireerd.
bron:www.deschatvansimpelveld.nl

Kwasten en kant gemaakt van pure zijde.

Schoolbank, voor veel ouderen herkenbaar.

Dit zegt genoeg.

Bed van Clara, maar meestal sliepen de nonnen in een grote zaal met meerderen. 

Wordt vervolgt