Wat wordt het nieuwe jaar.

Als ik dit schrijf zitten we alweer een week in 2018, er zijn weer allerlei plannen wat ik wil maken, ten eerste nog enkele delen voor de pronkrol. Dit jaar zijn we in Mei 50 jaar getrouwd, dus een klein merklapje als herinnering moet zeker. Het afgelopen jaar is het hardanger tafelkleed eindelijk af gekomen, de foto's zijn naar Amerika opgestuurd, ik wacht gewoon af. Het jaar 2017 heeft mij flinke tegenslagen gebracht wat betreft mijn gezondheid, het begon met een aanval van draaiduizeligheid, hier heb ik drie maanden last van gehad. Daarna werd er een nekhernia en een carpaal tunnel syndroom geconstateerd, de hernia steekt af en toe de kop op, de pols zal toch waarschijnlijk een operatie worden. Er is een injectie in gekomen maar deze is inmiddels uitgewerkt. Maar het vervelendste komt nog, de laatste vier maanden heb ik al drie keer trombose in mijn linkerbeen gehad. Dit zat er aan te komen, want ik heb al lang een zeldzame bloedziekte waarvoor ik elke zes weken een aderlating moet laten doen in het ziekenhuis.Dit is omdat mijn lichaam ongecontroleerd bloed blijft  aanmaken. Mijn vader had dit ook, dus ik weet wat mij te wachten staat. Heb nu een steunkous en antistolling, deze moet ik de rest van mijn leven nemen.
Maar ik ga gewoon weer verder, bij de pakken gaan neer zitten helpt ook niet.
Voor mijn rol ben ik nu begonnen met een lapje van Marken, voor het huwelijksfeest ben ik nog aan het plannen wat erop komt.
Hier zie je het begin van het lapje voor Marken.

Hopelijk kan ik deze week ook aan het merklapje beginnen, het idee zit in mijn hoofd, misschien kan ik over een week wat laten zien!

Keelbanden en nog meer Akertjes

Het is weken geleden dat ik een bericht heb geplaatst en eigenlijk is er niet veel gemaakt. Om te beginnen heb ik nog een keer de akertjes gemaakt, ik was niet tevreden met het eerste resultaat. Vond de knoopjes niet mooi, ik had al geoefend met allerlei soorten garen om ze wat dikker te maken. Begon zelfs te twijfelen of het wel met een enkele draad moest, na navraag bij enkele dames die ze ook hadden gemaakt bleek ook dat zij met een enkele draad hadden gewerkt. Tenslotte ben ik bij Naald & Draad geweest en heb daar deel 2 gekocht van Behoud van Handwerktechnieken die stoffen doen ontstaan. Daar staat een heel duidelijk filmpje op hoe ze worden gemaakt. En ja hoor, er wordt met een dubbele draad gewerkt. Dus dat was de aanleiding om ze nog eens te maken, mijn streven is om het zo perfect mogelijk maken.
Nou hier zijn ze dan:

Deze zijn met een enkele draad geknoopt.

En deze met een dubbele draad.

Dit is toch wel een groot verschil en ben ik blij dat ik ze nog eens heb gemaakt. De enkele heb ik op het Bruidsrijglijf met een oud Dokie op de paspop gehangen, en de dubbele gaan op het Dokie aan de pronkrol.

In 2013 had ik een tasje gemaakt met patronen van Marken naar eigen ontwerp, nu waren er dames op de club die het ook graag wilden maken. Ik heb ze allen voorzien van patronen, ze mogen het niet exact namaken (zo leren ze ook naar eigen ontwerp iets te maken). De vorderingen van hun komen in een later bericht. Nu was het toeval toen we bij Naald & Draad waren dat er handwerk café was en ik het tasje bij me had om stof te kopen en Sabine het aan de aanwezigen liet zien. Zij vonden het ook erg mooi en na enkele dagen kreeg ik een verzoek van Sabine of ze het ook mochten maken. Na wat aanwijzingen en links van diverse boeken heeft Sabine zelf een patroon ontworpen wat nu te koop is bij haar. Volgende maand gaan we er naar toe om te zien wat zij ervan maken.

Wordt vervolgd!

   Dit is het tasje, de nieuwe akertjes liggen er boven op.

Voor de pronkrol heb ik keelbanden gemaakt, natuurlijk op een lapje, in werkelijkheid wordt er de muts mee bevestigd door middel van zilveren of gouden haakjes, die in een trens aan de muts vastgemaakt worden. In het rood bewerkt is voor de gewone dracht, voor lichte rouw is hij groen en voor lichte of zwaardere rouw paars of zwart. Bij feestdracht, Zondag, Pasen of Pinksteren of Belijdenis is het wit. En natuurlijk als bruid, als je goed op de foto kijkt zie je rechtsboven de trensjes.

Drukke tijd

Hebben jullie dat ook, je bent met een werkstuk vol enthousiasme bezig en dan komt er van alles op je pad dat je plannen overhoop gooit. De vervolgcursus van needlesatwork waar ik aan alles gelijk zou willen beginnen (wat natuurlijk niet kan), een nieuw boek waar je weer van alles in ziet wat je wilt maken. Krijg je ook nog een uitnodiging om bij haar waar ik geregeld kom om leuke lapjes te kopen, op haar demonstratiedagen wat van mijn handwerken wil laten zien. En de vraag om er een workshop te geven, natuurlijk heb ik ja gezegd maar het houdt in dat ik daar voorbereidingen voor moet treffen. Dus alles aan de kant en ben ik bezig met een miniatuur ABC lapje, het is bijna af dat houden jullie even tegoed. Moet een verrassing blijven, mijn randenlap is wel steeds bijgewerkt, tot nu zijn het 82 randen randjes.

Het mooie najaar heeft ervoor gezorgd dat mijn vijgenbomen veel rijpe vruchten heeft, iedere dag kan ik er 5 tot 6 plukken. Mmm ze zijn heerlijk!!

Nu had ik gisteren ook nog een verrassing, een oud collega/vriendin die ernstig ziek is en die ik gisteren een bezoekje bracht gaf mij een cadeau waar ik heel ontroerd van werd. Twee weken geleden is zij met haar partner en vrienden een paar dagen naar Noord-Holland geweest om er eens even uit te zijn. Zo ziek als ze was heeft ze mij in Marken bij Ma Korvings winkeltje dit gekocht.

Ze heeft de vreselijke ziekte kanker, het zag er eerst naar uit dat ze genezen was. Er zijn  uitzaaiingen gevonden nu zit ze weer midden in de bestralingen en de chemo kuren en blijft positief. Lieve Paula, je weet dat ik er altijd voor je ben en hopen dat we je nog lang in ons midden mogen hebben. Nogmaals, bedankt!

Twee daags bezoek, Huizen - Spakenburg - Marken

Huizen

We zijn weer terug en wat hebben we geluk gehad, we vertrokken hier met dikke mist en veel bewolking maar richting Eindhoven kwam al de zon. En het werd steeds warmer, in Huizen aangekomen was het 30 graden. Dus niet zuchten wat is het hier warm, maar heerlijk genieten, dat hebben we ook gedaan.
Ons hotel lag aan de Oude Haven van het Gooimeer in Huizen, 2 jaar geleden is hier het Fletcher Hotel Nautisch Kwartier geopend.
Wat een verrassing, de kamers (80) waren in appartementen verdeeld, een klein dorpje met straatjes, de huisjes hadden 2 verdiepingen, alles gebouwd in de stijl van vroeger en van alle gemakken voorzien. Een aanrader waard, ons voornemen was een bezoek aan haar, naar Spakenburg met de boot en de volgende dag naar Marken. Jammer genoeg voer de boot niet op de dagen dat wij er waren.

De enige oorspronkelijke 4 Kalkovens zijn een uniek provinciaal monument, gebouwd in 1918 -1920 en tot 1974 in gebruik. In de jaren tachtig gerenoveerd en het tussenliggend gebouw tot restaurant.

Een schelpkalkoven is een oven in kegelvormige toren, variërend van 15 tot 20 meter en een doorsnede van meestal 5 tot 7 meter.
De ovens werden gebruikt voor de fabricage van metselkalk uit strandschelpen
(in Nederland schelpkalk genoemd).

 Dit is het restaurant met de receptie.

Vrijheid was de naam van het straatje waar onze kamer was.

Spakenburg

Omdat de boot niet voer op de dag dat wij er waren zijn we er per auto heen gegaan, deze gemeenschap is erg gelovig en tot onze verbazing hebben we in dit kleine plaatsje veel kerken gezien. Wij zijn tot aan de haven gereden en vonden een schaduwrijke plaats om de auto te parkeren, het uitzicht was geweldig, er lagen veel boten voor anker.

Spakenburg is een voormalig vissersdorp aan de Zuiderzee, voor de komst van de Afsluitdijk lag Spakenburg aan de woeste Zuiderzee en vormden overstromingen een bedreiging voor de vissers bevolking.
Het aantal vrouwen in de traditionele klederdracht loopt sterk terug. Terwijl de klederdracht minder wordt komen de gebruikte patronen weer terug in gebruiksvoorwerpen als tassen en dienbladen. Wij hadden het genoegen een dame te ontmoeten in de klederdracht en zij wilde graag poseren voor de foto, ze was er zelfs trots op!

De dame rechts van ons was gezellig bij ons komen zitten, haar boot lag hier voor anker.

Een woning in aanbouw direct aan het water, hierdoor zijn veel aanlegplaatsen verdwenen.

Marken

Zoals mijn trouwe lezers weten is Marken voor mij een favoriete plek en dan vooral om hun prachtige klederdracht gecombineerd met wit borduurwerk. Elke keer breng ik daarom een bezoek aan de winkel van Ma Korving (helaas overleden). Een nichtje beheerd nu de winkel, gelukkig mocht ik net zoals de vorige keren uitgebreid alle laatjes en kastjes open trekken en heb natuurlijk weer wat gekocht voor bij mijn verzameling.

Een halsdoek (dokie) wat gedragen wordt bij het bruidsrijglijf, op de hoeken zijn lusjes gemaakt waar de akertjes aan worden gehangen. Deze heb ik enkele jaren geleden gemaakt en zijn bevestigd aan mijn knottedoek. Het (dokie) wil ik namaken en dan ook nog een keer de akertjes zodat het compleet is.
In mijn vorige logjes heb ik al veel van Marken laten zien, deze keer heb ik wat foto's kunnen maken in het huisje van de legendarische Sijtje Boes, overleden in 1983.
Zij heeft met haar zakelijk instinct een toeristen attractie gemaakt van wereldformaat. Ruim zestig jaar liet zij tegen een bescheiden entree haar typisch Marker huisje aan toeristen zien.
Daarbij wees ze op de typische Marker elementen als de 'gewitwaterde' wanden die behangen waren met bordjes en prenten. Evenals de spanen dozen waarin de onderdelen van de klederdracht werden bewaard en de bonte bedstede. Naast het huisje heeft ze een souvenirwinkel geopend Havenbuurt 21 waarin nog steeds veel toeristen een bezoek brengen.

          

Marker tasje

Het tasje is af, het hengsel is eraan bevestigd met twee kleine knoopjes en ik ben tevreden over het resultaat. De randen heb ik uit de boeken van Margreet Beemsterboer en verschillende andere afbeeldingen vond ik in Randen borduren van José Sterrenburg. Hierin staat o.a een patroon voor een Marker merklap zwart met rood. Het koordje heb ik gevlochten met 3x3 draden mouliné en de kwastjes zijn ook met mouliné gemaakt. Omdat ik verschillende vragen kreeg hoe de gaatjes gemaakt zijn is hier de beschrijving:
Met potlood aantekenen waar de gaatjes komen.
Met een priem de gaatjes erin boren (de draden worden als het waren uit elkaar geschoven).
Metalen ringetjes rvs naar grootte van het koordje op het gaatje plaatsen (uit gereedschapskist van Peter) en met enkele steekjes vast zetten.
Met festoneersteken, het randje zit dan aan de buitenkant festoneren en je hebt een mooi gaatje om het koordje doorheen te halen.

Voor de nieuwe volgers een hartelijk welkom en al mijn trouwe volgers bedankt voor de leuke reacties!

Heel wat anders

Gisteren was de maandelijkse vriendinnen borduurdag om gezellig bij te praten en iets nieuws uit te proberen. Vorige week had ik verschillende yo-yo sjablonen gekocht en vandaag werd begonnen met het maken ervan. Natuurlijk eerst de gebruiksaanwijzing goed doornemen en daarna aan de slag, het is heel leuk om te maken en zie hier de eerste resultaten.

We hadden twee maten gekocht, de kleine is 3 cm doorsnee en de grote 6 cm, nu komen alle resten stof van pas voor de kleinste is een formaat nodig van 8x8 cm. Als je er meer van wil weten kijk dan op haar blog dan kan je zien hoe zij ze heeft verwerkt, onze creaties zie je wel op een volgend blogje, José had al een kleintje op een geurzakje genaaid het ziet heel leuk uit.

Door deze nieuwigheidjes lag mijn afwerking van het Markertasje weer aan de kant, maar gelukkig kan ik toch al wat vorderingen laten zien.

De voor en achterkant wordt door de stiksteek die aan beide panden zijn gemaakt aan elkaar genaaid, voor de voering heb ik rood linnen gebruikt. Dit is ook met stiksteken eraan bevestigd.

Voorkant

Achterkant

Dit randje gebruik ik voor het ontbrekende hengsel dat bevestig ik dan aan de zijkanten met een knoopje.



Een week met verrassingen

Afgelopen week was er een met aangename verrassingen, allereerst kreeg ik een email van een docente in textiele werkvormen. Ze had mijn blog gelezen en had wat vragen aan mij en vertelde dat ze een studie deed in Nederlandse taal en letterkunde, ze was nu bezig met een scriptie over een roman waarin wit op wit borduren voorkomt o.a. voor een doopkleed en doodshemd. Zij maakt een analyse van de betekenis van wit op wit borduren in het verhaal, mijn belangstelling was meteen gewekt vooral omdat ik een doodshemd bezit. De titel is Agaat en geschreven door Marlene van Niekerk uit Zuid Afrika waar de roman zich afspeelt in de laatste helft van de vorige eeuw ten tijde van de apartheid. Natuurlijk heb ik het boek gekocht, als ik het gelezen heb kan ik er meer over vertellen het maakt me erg nieuwsgierig.

Op de maandagclub werd ik verrast door Marianne zij was in Marken geweest en had voor mij een rouwmutsje mee gebracht. Wat was ik hier blij mee want van de Marker klederdracht ben ik een groot liefhebber. Marianne nogmaals bedankt het staat al bij mijn verzameling.

Thuis gekomen lag dit in de brievenbus, mijn nichtje verraste me hiermee!

 

Vond het leuk om nog wat lavendelzakjes te maken in de vorm van een pakketje, leuke stofjes bij elkaar gezocht, aan elkaar naaien, vullen met lavendel, strikje erom een leuk bedeltje of kaartje eraan, en voila weer een leuk cadeautje.

Zover ben ik met de achterkant van het Markertasje, waar ik nu aan bezig ben word een levensboom, dan komen er nog pauwen op en andere invullingen.

Dit is gemaakt door Annie van de maandagclub, briletui en toilettas, zo mooi gedaan dat ik jullie dit wilde laten zien.